Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΔΑΣ

«Πρόκειται για επιστολή προστασίας της Ελλάδας, προφανώς, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και όχι έναντι της Τουρκίας… Αλλά επικίνδυνης επιστολής, αφού ενώ υπάρχει η αναφορά στην υποστήριξη της ελληνική ασφάλειας, καταλήγει με προτροπή σε διαπραγματεύσεις με την παρανομούσα Τουρκία! Είναι μια επιστολή τόσο σημαντική, όσο και… ασήμαντη!..».
Αυτή τη θέση ανέπτυξα καλεσμένος στο κανάλι ΕΨΙΛΟΝ, μιλώντας στο Αποκαλυπτικό Δελτίο του Γιάννη Παπαγιάννη, με αφορμή την επιστολή του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, στο πλαίσιο ψήφισης της νέας Συμφωνίας των βάσεων (Τροποποίηση Πρωτοκόλλου) από τη Βουλή.
Προκειμένου να διαλύσω ψευδαισθήσεις, παραθέτω για τους αναγνώστες του φιλόξενου Militaire, τη σύνθεση των παρεμβάσεών μου στις ερωτήσεις του παρουσιαστή, με τις αναγκαίες προσθήκες για την πληρότητα των θέσεών μου, βάση του βιβλίου μου ΒΑΣΕΙΣ, ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ).
Αναλυτικά:
…Βέβαια, εδώ που φθάσαμε, δηλαδή με την πολιτική των αδελφών Κυπρίων που ξεκίνησαν τις γεωτρήσεις χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την αμυντική θωράκιση της ΑΟΖ, (τακτική που οδήγησε τον Ερντογάν να διχοτομήσει την κυπριακή ΑΟΖ) και αυτή η δήλωση Πομπέο μας είναι χρήσιμη, προκειμένου να αποτραπεί ένας Αττίλας στο Αιγαίο.
Δυστυχώς, με τη διαχρονική ευθύνη των κυβερνήσεων Δεξιάς – Κέντρου – Αριστεράς, είμαστε εγκλωβισμένοι στον Αμερικάνο… νταβατζή, στον οποίον από το 1953 έχουμε προσφέρει βάσεις πέραν του ΝΑΤΟ, έχουμε προσφέρει 200 νεκρούς Έλληνες στον αντικομουνιστικό πόλεμο της Κορέας το 1950-1953, έχουμε προσφέρει τη χρήση των βάσεων σε όλες τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, έχουμε προσφέρει τη Σούδα για την υπεράσπιση του Ισραήλ, έχουμε προσφέρει τη Σούδα στον οκτάμηνο βομβαρδισμό της Λιβύης το 2011 και τώρα στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους… Μόνο το 2018, έχουμε προσφέρει τη Σούδα για προσγειώσεις- υποστήριξη 2.500 αμερικανικών και συμμαχικών αεροσκαφών και ελλιμενισμό- υποστήριξη 90 πολεμικών πλοίων!
Όμως; Αν βγούμε σήμερα και ζητήσουμε να φύγουν «οι βάσεις του θανάτου», αυτό θα είναι τυχοδιωκτισμός. Διότι η Ουάσινγκτον θα μας επιβάλει αντίποινα πολιτικά, διπλωματικά, οικονομικά, στρατιωτικά… Όμως, δεν πρέπει να οδηγηθούμε εσαεί μοιρολατρικά στην αποδοχή της αμφίσημης προστασίας. Διότι ο προστάτης θα σε προστατεύσει μια… θα σε προστατεύσει δυο… θα σε προστατεύσει τρεις… Και την τέταρτη θα σε πουλήσει! 
Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα, είναι να αναπτύξει με διακομματική συμφωνία μια πλήρη αμυντική βιομηχανία, ώστε μετά από 5-10 χρόνια, να μην εξαρτώμεθα από τα αμερικανικά ανταλλακτικά σε μια κρίση στο Αιγαίο, όπως τώρα. Μέχρι τότε, είμαστε αναγκασμένοι να αποφεύγουμε τις παρορμητικές κινήσεις και να ανοίξουμε διάλογο με την Άγκυρα. Εκτός και αν η Τουρκία μας επιτεθεί… Οπότε…Οι βάσεις πρέπει να κλείσουν όσο διάστημα η Αμερική ανέχεται την εισβολή της Τουρκίας… Υπάρχει σχετικό άρθρο στη Συμφωνία!
Πάντως:
Να θυμίσω ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 έφυγε από το ΝΑΤΟ εις ένδειξη διαμαρτυρίας για τον Αττίλα, προκαλώντας ζημιά, που ακόμη πληρώνουμε, με το να χάσει η Ελλάδα τη ΝΑΤΟϊκή αρμοδιότητα του εναερίου χώρου στο Αιγαίο. Όμως: Για να είμαι δίκαιος: Το 1975 έδιωξε τον Έκτο Στόλο από την Ελευσίνα, καταργώντας το δικαίωμα ελλιμενισμού που είχε δώσει ο δικτάτορας Παπαδόπουλος. Εξ αυτής της πίεσης, το 1976, πέτυχε την επιστολή Κίσινγκερ στο νέο σχέδιο Συμφωνίας των βάσεων, δια της οποίας δεσμευόταν να παρέμβουν οι ΗΠΑ εκατέρωθεν σε περίπτωση στρατιωτικής σύγκρουσης… (αμφίσημη διατύπωση, αλλά αξιοποιήσιμη τη δύσκολη ώρα). 
Παρακάμπτω τη Συμφωνία του Ανδρέα Παπανδρέου του 1983, που ήταν κόλπο παραμονής… Και συνεχίζω λέγοντας ότι η επιστολή Κίσινγκερ, σχεδόν αυτούσια, έχει επαναληφθεί ως δέσμευση στο Προοίμιο της Συμφωνίας του πατέρα Μητσοτάκη 1990-1998 που ανανέωσαν χωρίς ανταλλάγματα Σημίτης Καραμανλής, ΓΑΠ, Σαμαράς, Τσίπρας…. Συμφωνία που επεκτείνεται τώρα με τις τρεις νέες βάσεις σε Βόλο, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη – δώρο του ΣΥΡΙΖΑ στον Τραμπ!..
Τελικά:
Ενώ η Ελλάδα διεσώθη το 1949 από τον κομμουνιστικό κίνδυνο, χάρις στην αμερικανική βοήθεια («φονιάδες των Λαών»…, σας ευχαριστούμε!) σήμερα κινδυνεύει όχι μόνο από τον τουρκικό κίνδυνο, μα και από τον… αμερικανικό κίνδυνο… Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, αφιόνισαν… Και , μέσω των 750 μικρών και μεγάλων βάσεων σε όλη τη υφήλιο, με τους βομβαρδισμούς επί δικαίων και αδίκων από το Αφγανιστάν έως τη Λιβύη, θέριεψαν τον τζιχαντιστικό κίνδυνο, προκαλώντας κύματα προσφύγων που κατακλύζουν τα νησιά μας.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΓΙΑ ΤΟ Militaire:
Τελικά, η επιστολή Πομπέο, αντιστοιχεί στην παρέμβαση Κλίντον, ( βάσει της επιστολής Κίσινγκερ ), προς Σημίτη – Τσιλέρ στην κρίση των Ιμίων του 1996: Ναι, μεν απέτρεψε τον πόλεμο, αλλά, μετά την αμοιβαία απόσυρση των καταδρομέων Ελλάδας – Τουρκίας, η χώρα μας βρέθηκε με απώλεια κυριαρχίας. Απώλεια κυριαρχίας, όχι μόνο στις δίδυμες ελληνικότατες βραχονησίδες, αλλά και σε απροσδιόριστο αριθμό νησίδων σε όλο το Αιγαίο!…

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016