Η υποκρισία του ελληνικού πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, σ΄ ότι έχει να κάνει με τα ελληνοτουρκικά, ξεπερνά τη λογική! Με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Άγκυρα, είδαμε και ακούσαμε σε πάρα πολλά τηλεοπτικά “παράθυρα”, πολλούς “ανησυχούντες” πολιτικούς. “Ανησυχούσαν” για το αν θα υπάρξει “βελτίωση στα ελληνοτουρκικά” μετά απ΄ αυτή τη συνάντηση!!! Καμία απολύτως βελτίωση δεν θα υπάρξει κι αυτό το γνωρίζουν και στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση, ειδικά στην αξιωματική…

Γιατί η Τουρκία του Ερντογάν θα θελήσει να συμβάλλει στην “βελτίωση του κλίματος στα ελληνοτουρκικά” και στην “αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο”; Γιατί; Έχει κάποια πίεση από οποιονδήποτε; Την πιέζει η “πολιτισμένη” και ευαίσθητη σε άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα ΕΕ; Ούτε για αστείο δεν μπορεί να το υποστηρίξει κάποιος. Η “ατμομηχανή” της Ευρώπης ,η Γερμανία, “κάνει χρυσές δουλειές” στην Τουρκία κι αυτό δεν πρόκειται να το χάσει επειδή ο Ερντογάν είναι λίγο …δικτάτορας και πολύ ιμπεριαλιστής.

Την πιέζουν οι επίσης ευαίσθητες σε άλλα ολοκληρωτικά καθεστώτα αλλά όχι στο τουρκικό, ΗΠΑ; Όχι βέβαια. Ο Ερντογάν είναι ένα πρόβλημα για την Ουάσινγκτον, η οποία όμως “παζαρεύει” μαζί του, γιατί οι Αμερικανοί δεν θέλουν να χάσουν την Τουρκία. Ο Ερντογάν κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα θα αποχωρήσει και οι ΗΠΑ ψάχνουν και απ΄ ότι φαίνεται βρίσκουν τρόπους να διατηρούν επαφή με την Τουρκία.

Και το πιο σημαντικό: την πιέζουμε εμείς για να την υποχρεώσουμε να “κατεβάσει” τους τόνους και να σταματήσει την επιθετική της στάση σε Αιγαίο και Κύπρο;

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι ,γιατί πλέον οι υποκρισίες και το “κρυφτούλι”έχει παραγίνει: μπορούμε να την πιέσουμε;

Διπλωματικά τα είπαμε παραπάνω. Οι επιλογές είναι δεδομένες κι έχουν αποδειχτεί αναποτελεσματικές. Στρατιωτικά θα μας πει κάποιος απ΄ όσους κυβέρνησαν από το 1996 μέχρι σήμερα τι γίνεται; Πιάνουμε την άκρη του νήματος από την επόμενη ημέρα των Ιμίων, το τελευταίο πάθημά μας. Τα γεγονότα λίγο πολύ γνωστά: πάρτι εξοπλισμών, ολοκαίνουργια οπλικά συστήματα, κάποια χρήσιμα ,κάποια αχρείαστα, όλα πληρωμένα με “καπέλο” και στη συνέχεια συστηματική απαξίωσή τους! Καμία συντήρηση, καμία αναβάθμιση όταν τα χρόνια πέρασαν και ήταν αναγκαίες, καμία υποστήριξη! Τα αποτελέσματα επίσης λίγο πολύ γνωστά. Το ελληνικό οπλοστάσιο έχει σημαντικά προβλήματα τα οποία έχουν πάρει τη μορφή Λερναίας Ύδρας: ένα “κεφάλι” κόβεις, δέκα ξεπηδούν. Όπου κεφάλια , βάλτε προβλήματα…

Το 1999, όταν ο καταστροφικός σεισμός χτύπησε την Τουρκία καταστρέφοντας και το Ναύσταθμο του Γκιολτσούκ , πολλοί εδώ στην Αθήνα έλεγαν ότι “το τουρκικό ναυτικό πήγε 50 χρόνια πίσω”. Μόνο που από το 2003 που ο Ερντογάν ανέλαβε τα ηνία της Τουρκίας όχι μόνο το τουρκικό αλλά συνολικά οι ΕΔ της Τουρκίας εξοπλιστικά ενισχύθηκαν με τρόπο εντυπωσιακό. Επί Ερντογάν η αμυντική βιομηχανία της γειτονικής χώρας απογειώθηκε, η Τουρκία εξοπλίστηκε με σχέδιο και πρόγραμμα κι όχι μόνο και μόνο να αυξήσει τον αριθμό οπλικών συστημάτων της.

Η αντίστροφη πορεία που ακολούθησαν Ελλάδα και Τουρκία στο θέμα της στρατιωτικής τους δύναμης προκαλεί τη βεβαιότητα ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν πρόκειται να βελτιωθούν. Γιατί η Άγκυρα αισθάνεται ισχυρή και πιέζει την Ελλάδα στρατιωτικά για να την οδηγήσει σ΄ ένα τραπέζι διαπραγματεύσεων για τα περαιτέρω. Όσοι αναμένουν τη βοήθεια των “συμμάχων” μας μάλλον αυταπατώνται. Οι “σύμμαχοι” θα εμφανιστούν απλά για να μας συνοδεύσουν για να καθίσουμε στο τραπέζι…

Η Ελλάδα από το 1996 και μετά ,παρά τα δισεκατομμύρια που σπατάλησε για εξοπλισμούς, επέλεξε την πολιτική του κατευνασμού της Τουρκίας. Οι κυβερνήσεις μας επέλεξαν αυτή την πολιτική “κρυμμένες” πίσω από διάφορες αυταπάτες: την προσωπικότητα του Ερντογάν που αλλιώς ξεκίνησε κι αλλιώς εξελίχθηκε, την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και την επικράτησή μας μέσω της “οικονομικής ανάπτυξης” που την είδαμε μόνο στη “φούσκα” του Χρηματιστηρίου. Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν επαληθευόταν στην πορεία, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις επέμεναν στις αυταπάτες εγκαταλείποντας στην τύχη τους Ένοπλες Δυνάμεις και Εθνική Άμυνα.

Το ισοζύγιο δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει επικίνδυνα διαταραχθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ας το αποδεχτούμε και ας δράσουμε. Διαφορετικά ας μην παρασυρόμαστε από την τελευταία μας αυταπάτη, ότι δήθεν το κλίμα στα ελληνοτουρκικά μπορεί να βελτιωθεί.

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016