Τον Αύγουστο στην Αθήνα είχε αρχίσει η αναζήτηση προσώπων για να αντικατασταθούν οι διοικήσεις στις αμυντικές βιομηχανίες και στην ΕΑΒ. Είναι…παράδοση ελληνική, οι διοικήσεις να αλλάζουν πάντα μετά από εκλογές και ποτέ ανάλογα με τις επιδόσεις τους. Είναι κι αυτός ένας λόγος που ΄χουν τόσα πολλά προβλήματα…

Στην Άγκυρα, τον Αύγουστο κατατέθηκε στο κοινοβούλιο το επιχειρησιακό σχέδιο για την τουρκική αμυντική βιομηχανία, για την περίοδο 2019-2023. Τα όσα περιλαμβάνονται σ΄ αυτό το σχέδιο, επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία θα επιδιώξει σοβαρά να γίνει “μαντρόσυλο” των “μεγάλων” , με διευρυμένες εξουσίες και πρωτοβουλίες στην περιοχή.

Οι στόχοι που έχουν τεθεί είναι εξαιρετικά φιλόδοξοι:

•Να καλυφθούν οι απαιτήσεις των τουρκικών ΕΔ σε ποσοστό 75% από την τουρκική αμυντική βιομηχανία

•Να φθάσει ο κύκλος εργασιών στα 27 δις το 2023, από 8,7 που ήταν το 2018!

•Να αυξηθούν οι εξαγωγές από τα 2 δις δολάρια του 2018 στα 10,2 δις.

*Τέλος να αυξηθούν οι εργαζόμενοι στο τομέα της αμυντικής βιομηχανίας σε 79.000 από τους περίπου 45.000 που είναι σήμερα.

Οι στόχοι αυτοί μπορεί να μην επιτευχθούν , αλλά είναι σίγουρο ότι η Τουρκία θα τους προσεγγίσει. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το 2002 , η τουρκική αμυντική βιομηχανία κάλυπτε το 20% των αναγκών των τουρκικών ΕΔ και σήμερα το ποσοστό αυτό έχει φθάσει το 65%!

Ο κύκλος εργασιών από το 2006 που ήταν 1,9 δις δολάρια, έφθασε το 2018 στα 8,7 δις δολάρια. Δηλαδή κατά μέσο όρο αυξανόταν 567 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο!

Προφανώς το 2023 είναι πολύ κοντά για να επιτευχθούν στο ακέραιο οι στόχοι του καθεστώτος Ερντογάν ,αλλά ακόμη και η οριακή άνοδος των ποσοστών που προαναφέραμε είναι πρόοδος για την Τουρκία και πρόβλημα για την Ελλάδα.

Για κάποια χρόνια υπήρχε η άποψη ότι η παραγωγή “εθνικών όπλων” που είχε επιλέξει ωε μοντέλο ο Ερντογάν, δεν θα άντεχε. Το βασικό επιχείρημα ήταν ότι τα όπλα που παράγονται θα πρέπει να έχουν πελατεία και εκτός Τουρκίας. Από το 2003 μέχρι και το 2018, οι εξαγωγές της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας αυξήθηκαν από 330 εκατόμμυρια δολάρια σε 2,1 δις.

Η ανάπτυξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας δημιούργησε πολλές νέες θέσεις εργασίας. Από το 2016 στο 2017, οι θέσεις αυτές αυξήθηκαν κατά 30%!

Η δημιουργία και η συνεχή μεγέθυνση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας της Τουρκίας, θα ΄πρεπε να ΄χει προβληματίσει τις ελληνικές κυβέρνησεις εδώ και πολλά χρόνια. Όλοι γνωρίζουμε ότι τέτοιος προβληματισμός δεν υπήρξε. Μετά από 10 χρόνια κρίσης που επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο την προβληματική κατάσταση στην κρατική αμυντική βιομηχανία, σήμερα αναζητούνται ξανά στελέχη στη δεξαμενή των πολιτευτών που δεν κατάφεραν να γίνουν βουλευτές και μάλιστα με αποδοχές αντίστοιχες της βουλευτικής αποζημίωσης!

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016