ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ

Είναι αυτονόητη και αυταπόδεικτη, η στρατηγική σημασία της Ανατ. Μεσογείου, των μεσογειακών ακτών της Αφρικής, αλλά και της Μέσης Ανατολής, για τα ισχυρά κράτη  και τις πολυεθνικές συμμαχίες όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε.. Να προσθέσω και το επενδυτικό ενδιαφέρον  πολυεθνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην Ενέργεια, αλλά και των Πολεμικών Βιομηχανιών, που συνδιαμορφώνουν τις γεωοικονομικές και στρατιωτικές εξελίξεις.  Στην ίδια γεωγραφική περιοχή, σημαντικές περιφερειακές δυνάμεις προωθούν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα, που ενίοτε είναι αλληλοσυγκρουόμενα, όπως η Γαλλία, η Αίγυπτος, η Συρία, το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία. Σε αυτή την γεωστρατηγικά κρίσιμη γεωγραφική περιοχή, η εξακολουθητικά παραβατική και επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας,  διαμορφώνει ένα εκρηκτικό περιβάλλον, που αρκεί, ένα ατύχημα ή μια αστοχία, που θα είναι η σπίθα, για την γενικότερη ανάφλεξη με απροσδιόριστες εξελίξεις.

Ηχηρά παραδείγματα της προκλητικής τουρκικής συμπεριφοράς, είναι η πρόσφατη κλιμάκωση των μεταναστευτικών ροών στον Έβρο και στο Αιγαίο, ως συνέπεια της εργαλειοποίησης του προσφυγικού φαινομένου από τουρκικής πλευράς. Είναι , ο  προπηλακισμός από κατευθυνόμενα τουρκικά ΜΜΕ της προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου, που όταν επισκέφτηκε το Αγαθονήσι και το εκεί στρατιωτικό φυλάκιο, έγραψαν,  ότι βρίσκεται  επί τουρκικού εδάφους,  χωρίς τη άδεια των τουρκικών αρχών, αφού το Αγαθονήσι, κατά τα τουρκικά ΜΜΕ,  κατέχουν παρανόμως οι Έλληνες. Η Τουρκία, προβαίνει σε παράνομες γεωτρήσεις  εντός της ΑΟΖ της Κύπρου. Η Τουρκία μετέχει με στρατιωτικά μέσα στον εμφύλιο στη Λιβύη. Μάλιστα ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουελ Μακρόν, παρουσία της Γερμανίδας Καγκελαρίου Αγκελας  Μερκελ,  επισήμανε ότι « η Τουρκία μεταφέρει στην αφρικανική χώρα όπλα και τζιχαντιστές από την Συρία», τονίζοντας, ότι πρόκειται για μια απαράδεκτη ενέργεια, η οποία αποτελεί «απειλή για τις γύρω χώρες, αλλά και για την Ευρώπη».

Επίσης το τουρκο-λιβυκό σύμφωνο, για την ενέργεια και την ασφάλεια, των ΕΡΝΤΟΓΑΝ και ΣΑΡΑΤΖ,  όταν εφαρμοστεί, θα προσβάλει  ευθέως ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, όπως βασίμως εκτιμά το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.

Την ευήθεια ελλήνων πολιτών αξιοποιεί ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας Χ. Ακάρ και με δηλώσεις τους όπως,  «Είναι απαράδεκτο η Ελλάδα να έχει στρατιωτικοποιήσει 16 από τα 23 νησιά. Αυτό είναι ξεκάθαρη παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάννης. Κάποιοι Έλληνες ακαδημαϊκοί, πολιτικοί και απόστρατοι άρχισαν να συμμερίζονται την άποψη μας. Περιμένουμε τους Έλληνες φίλους μας να λάβουν υπ΄όψιν τους αυτές τις εκτιμήσεις», προσπαθεί να υπενθυμίσεις πάγιες τουρκικές αξιώσεις και παράλληλα,  να δημιουργήσει ένα διχαστικό πνεύμα στην ελληνική κοινωνία.  Φυσικά, πλήρως εναρμονισμένο στις δηλώσεις Ακάρ είναι και το … «προβληματικό» ερώτημα που διαβάσαμε σε κυριακάτικη εφημερίδα.  «Αξίζει να πεθάνουμε για το Καστελόριζο;»

Τις δηλώσεις του ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χ. Ακάρ επέλεξε  να κάνει από την  φρεγάτα Gaziantep,  που πλέει στη Μεσόγειο βόρεια της Λιβύης και επιπλέον, αναφέρθηκε και στη παρουσία της Τουρκίας στις θάλασσες, ενώ έκανε λόγο και για την «περιοχή κυριαρχίας μας και τις κινήσεις που κάνουμε για να εξασφαλίσουμε τα συμφέροντά μας».  Πάντως, παρά την υπονομευτικές δηλώσεις τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων, ο ΥΠ.ΕΞ. Ν. Δένδιας δήλωσε (μετά τη συνάντησή του με τον Κύπριο ομόλογό του) ότι παραμένει  ακόμα αισιόδοξος,  ότι η Τουρκία, εν τέλει, θα δει,  ότι η ευκαιρία γι’ αυτήν «είναι όχι στην παραβατικότητα, όχι στην προοπτική των κανονιοφόρων, μεταμφιεσμένων ή πραγματικών», αλλά «στο διεθνές δίκαιο και στο ευρωπαϊκό μέτωπο».

Και ο «διάλογος»

Μέσα λοιπόν σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, οι ΗΠΑ, η Γερμανία και το ΝΑΤΟ, πιέζουν την Ελλάδα, να δεχτεί και να ξεκινήσει ένας  εφόλης της  ύλης διάλογος με την  Τουρκία, προκειμένου να εκτονωθεί η ένταση στις ελληνοτούρκικες σχέσεις.  Ωστόσο,  για τους συμμάχους μας, είναι λεπτομέρεια, αν  ο διάλογος  θα συμπεριλάβει τις ιταμές και έκνομες αξιώσεις της Τουρκίας, που εφ΄σον γίνουν αποδεκτές, αυτό θα προκαλέσει  τον εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας ΚΑΙ την δορυφοριοποίηση της χώρας μας στην Τουρκία. 

Οι Αμερικανοί, η αμερικανική διπλωματία, γνωρίζει  πολύ καλά τις επεκτατικές διεκδικήσεις των Τούρκων σε βάρος της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Για το σύστημα εξουσίας του Τ. Ερντογάν, ο δραστικός περιορισμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποτελεί προϋπόθεση,  για την υλοποίηση του νεοοθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού τους, αυτό που προσφυώς ονομάζουν και «Γαλάζια Πατρίδα».

Το γεγονός όμως, ότι αμερικανοί διπλωμάτες γνωρίζουν τι συμβαίνει στο Αιγαίο και στην Κύπρο, αυτό δεν σημαίνει, ότι επιθυμούν μια δίκαιη λύση ή ότι δεν συμμερίζονται και κάποιες από τις απόψεις της Τουρκίας, στο πλαίσιο της διατήρησης των συμμαχικών ισορροπιών. Ασφαλώς οι αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας, επιθυμούν μια λύση , ή καλύτερα, έναν τρόπο υπέρβασης της ελληνοτουρκικής κρίσης.  Δηλαδή επιθυμούν μια λύση  (δίκαιη,  άδικη, ετεροβαρής, δεν έχει σημασία για τους συμμάχους μας, άλλωστε αυτό θα το κρίνει η ιστορία), αλλά μια λύση όμως, που θα εξασφαλίζει την ενότητα της Δυτικής Συμμαχίας. Ασφαλώς, οι  στρατηγικές προτεραιότητες,  για τους Αμερικανούς και φυσικά για το ΝΑΤΟ, είναι ο περιορισμός της γεωπολιτικής και ενεργειακής επιρροής της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν. Αυτά είναι τα θέματα αιχμής της αμερικανικής στρατιωτικής διπλωματίας, ενώ τα ελληνοτουρκικά είναι μια περιφερειακή λεπτομέρεια, ένα διακρατικό επεισόδιο δύο συμμάχων, που μάλιστα, αξιολογείται και η θέση τους στην συμμαχική ιεραρχία. Δηλαδή, ποιο σύμμαχο κράτος, η Τουρκία ή η Ελλάδα, εξυπηρετεί καλύτερα τα αμερικανο-νατοϊκά Στρατηγικά συμφέροντα. Ή ακριβέστερα, ποιος είναι περισσότερο χρήσιμος για τα Στρατηγικά συμφέρονται της Δύσης (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε.); Είναι η Ελλάδα ή μήπως είναι η Τουρκία;  Ε λοιπόν αυτός (μας λένε με κάθε τρόπο οι αμερικανοί και η Γερμανία),  ο πιο χρήσιμος, είναι που έχει και το περισσότερο δίκιο στην ελληνοτουρκική διένεξη και καλό για τη Συμμαχία είναι ο «άλλος», να υποχωρήσει …. αφού το μείζον,  είναι το αρραγές μέτωπο της Δύσης. Ωμός, ακραίος πολιτικός ρεαλισμός των συμμάχων μας… αλλά θα πρέπει επιτέλους να δούμε την πραγματικότητα κατάματα και να την αντιμετωπίσουμε, αν μπορούμε ….

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016