Η Τουρκία και οι ενεργειακές της ανησυχίες έχουν προκαλέσει τρικυμία στη Μεσόγειο και δυσαρέσκεια σε αρκετά κράτη. Η Ελλάδα και η Κύπρος υφίστανται τις συνέπειες της συμπεριφοράς πειρατή της Τουρκίας, αλλά υπάρχουν κι άλλοι που ενοχλούνται. Αρκετοί πιστεύουν ότι τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου αποτελούν για το καθεστώς Ερντογάν αφορμή για την προβολή και την επιβολή της ισχύος της στην περιοχή. Με λίγα λόγια να αναλάβει η Τουρκία τον ρόλο του “επιτηρητή” όλης της περιοχής.

Ο Vanand Meliksetian σε ανάλυσή του στο Oilprice.com, γράφει μεταξύ άλλων:

Η Ανατολική Μεσόγειος έχει γίνει ένα θέατρο ανταγωνισμού πολιτικής δύναμης, ο οποίος προέρχεται από τις δραστηριότητες έρευνας και παραγωγής ενέργειας.
Πριν ξεσπάσει η  παγκόσμια κρίση υγείας, η ανακάλυψη μεγάλων πεδίων φυσικού αερίου ήταν συναρπαστική υπόθεση σε ολόκληρη την περιοχή. Η Αίγυπτος έχει ήδη ξεκινήσει την παραγωγή στο πεδίο Zορ ενώ το Ισραηλινό Λεβιάθαν παρέχει  απαραίτητο αέριο σε μια χώρα που στερείται σημαντικών ενεργειακών πόρων στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της. Η Τουρκία, ωστόσο, παρακολουθούσε με ζήλια όλα όσα συνέβαιναν στην “αυλή” των πολιτικών αντιπάλων της.
Οι έντονες σχέσεις μεταξύ της Άγκυρας και των Ελλήνων γειτόνων της καθιστούν δύσκολη τη συνεργασία. Ειδικά το διπλωματικό στυλ της Τουρκίας έχει μειώσει τις ελπίδες για προσέγγιση. Η απόφαση της Τουρκίας να διεκδικήσει την περιοχή μεταξύ του ελληνικού νησιού της Κρήτης και της Κύπρου πρόσθεσε έναν ακόμη λόγο διαφωνίας.

Επιδεινώνοντας την κατάσταση, τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη  έχουν ξεκινήσει τη διάτρηση ορυκτών καυσίμων στην επίμαχη περιοχή. Αν και είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η μείωση της ζήτησης λόγω του Covid 19 θα “παγώσει” οποιαδήποτε σχέδια για την παραγωγή ενέργειας , η Άγκυρα συνέχισε τις ερευνητικές της δραστηριότητες. Είναι ένα σημάδι ότι διακυβεύονται περισσότερα από την ενέργεια.
Οι εταιρείες που εμπλέκονται εντός των θαλάσσιων συνόρων χωρών όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ είναι ως επί το πλείστον δυτικές εταιρείες με κίνητρο να κερδίσουν κέρδη. Η εξερεύνηση βαθέων υδάτων είναι ήδη μια δαπανηρή προσπάθεια που γίνεται ακόμη χειρότερη μειώνοντας τις τιμές. Η Exxon, για παράδειγμα, ανακοίνωσε ότι διακόπτει όλες τις δραστηριότητες στα κυπριακά ύδατα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2021.
Οι πιο πρόσφατες ενέργειες της Τουρκίας στο διεθνώς αναγνωρισμένα ύδατα της Κύπρου προκάλεσαν έντονη καταδίκη από την Αίγυπτο, τη Γαλλία, την Ελλάδα και τα ΗΑΕ. Η Άγκυρα με τη σειρά της κατηγόρησε τις χώρες ότι αποτελούν «συμμαχία του κακού». Ο πόλεμος των λέξεων επικεντρώνεται στις ενεργειακές δραστηριότητες, αλλά η σύνθεση των χωρών δείχνει την ύπαρξη κι άλλων λόγων σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τον Χάρι Τζιμιτρά, διευθυντή στο Peace Research Institute Oslo Cyprus Centre, « τα όσα  κάνει η Τουρκία στη Μεσόγειο, ποτέ δεν αφορούσαν κυρίως την ενέργεια.. Είναι μια προβολή ισχύος. Και νομίζω ότι αυτό που επιδιώκει  τώρα με τη συνεχιζόμενη παρουσία της στην περιοχή, το αποδεικνύει».
Οι στόχοι της Άγκυρας επικεντρώνονται στην προώθηση της θέσης της έναντι των άλλων παράκτιων κρατών σε αυτό που βλέπει όλο και περισσότερο ως παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Ειδικά μετά την επιδείνωση των σχέσεών της με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, η τουρκική θέση έχει αποδυναμωθεί επειδή η χώρα στερείται όλο και περισσότερο  περιφερειακών συνεργασιών.

Η πρόσφατη καταδίκη των ΗΑΕ για τις εξερευνητικές δραστηριότητες της Τουρκίας δείχνει ότι υπάρχουν αλληλεπικαλυπτόμενες ανησυχίες. Ειδικά η συμφωνία οριοθέτησης   μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης αφορά ορισμένα μέρη. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποστηρίζουν το στρατηγό Χάφταρ επειδή υποπτεύεται ότι η κυβέρνηση στην Τρίπολη έχει συμπάθεια προς τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Οι Γάλλοι ανησυχούν εξίσου για την παρουσία της Τουρκίας στη Λιβύη, διότι θα μπορούσε να αλλάξει την ισορροπία στο πεδίο της μάχης.
Η συμφωνία θαλάσσιας οριοθέτησης της Άγκυρας με την Τρίπολη κατάφερε να συνδέσει το μέλλον της Λιβύης με την εξερεύνηση ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία μπορεί να αυξήσει τη στρατιωτική της παρουσία στα διεθνώς αναγνωρισμένα ύδατα της Ελλάδας και της Κύπρου, εμπλέκοντας το ζήτημα της Λιβύης. Ωστόσο, η χώρα διακινδυνεύει ένα μέτωπο με πολλούς  αντιπάλους σε διάφορες περιοχές.
Ήδη μια άτυπη συμμαχία διαμορφώνεται μεταξύ διαφόρων χωρών. Τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Αίγυπτος και το Ισραήλ, συμμαχούν λόγω της ανακάλυψης σημαντικών ενεργειακών πόρων. Τα ΗΑΕ ανησυχούν για την πιθανή αναβίωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας σε γειτονικές χώρες. Η Γαλλία, από την άλλη πλευρά, φοβάται ότι θα χάσει τα συμφέροντά της στη Λιβύη εάν η Άγκυρα μπορέσει να ανατρέψει ισορροπία υπέρ της κυβέρνησης στην Τρίπολη. Όλες οι χώρες, ωστόσο, έχουν ένα κοινό πράγμα που τους ένωσε: την Τουρκία.

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016