Φωτογραφία:

israel palacio

Είμαι Ανθυπασπιστής της ΠΑ, με 27+ χρόνια υπηρεσίας, προέλευσης ΕΠΥ κι όχι ΕΜΘ όπως συνηθίζεται να γράφεται και να αποδίδεται, τόσο στα έγγραφα της Υπηρεσίας όσο και στη νομοθεσία αλλά και στις διαταγές που απορρέουν απ’ αυτή. Έχουμε γίνει γνωστοί ως ΕΜΘ, όλοι σε γνωρίζουν όταν πεις ότι είσαι ΕΜΘ, και οι πάντες σιωπούν. Πόσο υποτιμητικό είναι άραγε αυτού του είδους το σκεπτικό, τι στιγμή που το στράτευμα αποτελείται από αρκετές προελεύσεις προσωπικού; Πότε επιτέλους θα μάθουμε να αναφερόμαστε και να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Ίσως ποτέ! Μας θεωρούν μιάσματα, ότι δεν αξίζουμε να ήμαστε στις Ένοπλες Δυνάμεις κι ότι δεν έχουμε κάτι να αναδείξουμε και να προσφέρουμε, σε σχέση με αυτούς! Αυτοί, τι ακριβώς αναδεικνύουν ή προσφέρουν; Προφανώς, το μίσος, τη διάκριση (λες κι έχουμε να μοιράσουμε κάτι μεταξύ μας, πέρα από τη γνώση για την επίτευξη των στόχων στο στράτευμα), την ίντριγκα (για να καλύψουν τα δικά τους κενά, τη δική τους ανεπάρκεια), την έλλειψη εκπαίδευσης (το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα από την εν γένει συμπεριφορά τους), την έλλειψη μεταφοράς γνώσεων ώστε να υπάρχει διάδοχο σχήμα στις νεότερες γενιές στελεχών κι εν τέλει την παρωχημένη αντίληψη παλαιότερων εποχών ότι ο αρχαιότερος είναι και σοφότερος!!! Πώς μπορεί να προχωρήσει το στράτευμα με τέτοιες αντιλήψεις; Ο μεγαλύτερος, ο σοφότερος, ο αρχαιότερος, ο ανώτερος, δεν χρειάζεται να βγάζει την εξουσία του με τόσο άγαρμπο τρόπο σε ανθρώπους-στελέχη που πρέπει να μάθουν για να εργαστούν. Πώς αλλιώς θα μάθουν, αν δεν τους δείξει κάποιος;

Οι παραγωγικές σχολές δεν προσφέρουν γνώση για εργασία. Προσφέρουν στρατικοποίηση σε πολίτες που εντάσσονται στο στράτευμα, ώστε να γνωρίσουν τη στρατιωτική νοοτροπία. Η γνώση για εργασία αποκτιέται αμέσως μετά το πέρας της παραγωγικής σχολής, αφού το κάθε στέλεχος περατώσει με επιτυχία το σχολείο της ειδικότητας του. Το ότι τελειώνει κάποιος το σχολείο της ειδικότητάς του δεν σημαίνει ότι γνωρίζει τα πάντα. Αντιθέτως, τότε ξεκινάει τον εργασιακό του βίο. Έχει να μάθει πολλά ακόμα, πάρα πολλά!!!

Επίσης, προσφέρουν ακαδημαϊκού τύπου εκπαίδευση. Και λέω τύπου, καθώς οι περισσότεροι μαθητές περνούν τα μαθήματα με ψείρα (υπάρχει συγγενής σε παραγωγική σχολή Αξκών και μου τα λέει κουνώντας το κεφάλι, δυστυχώς), κοινώς, αντιγράφουν. Αυτό βέβαια, μπορεί να δικαιολογηθεί με άνετο τρόπο. Όταν το πρόγραμμα της σχολής είναι βεβαρημένο, σε καθημερινή κατάσταση, πως και πότε θα προλάβουν οι μαθητές να διαβάσουν, να προσηλωθούν στα μαθήματά τους κι εν συνεχεία να δώσουν εξετάσεις; Η ζωή ενός μαθητού παραγωγικής σχολής είναι εξαιρετικά δύσκολη, το πρόγραμμα εξάσκησης και εκπαίδευσης είναι εξοντωτικό. Άρα, για ποια ακριβώς ακαδημαϊκή εκπαίδευση μιλάμε; Οι μαθητές παραγωγικών σχολών δεν τελειώνουν κανένα Πανεπιστήμιο, πλην αυτών της ΣΣΑΣ και της ΣΑΝ. Μόνο αυτοί είναι και μπορούν να θεωρούνται επιστήμονες. Όλοι οι υπόλοιποι, απλά εκπαιδεύονται. Οι αλήθειες πονάνε, αλλά τι να κάνουμε που πρέπει και να λέγονται. Κι επειδή πονάνε προσπαθούν να τις καλύψουν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο! Επίσης, όλα τα παραπάνω μπορούν να διαπιστωθούν και να επιβεβαιωθούν αβίαστα. Τα λένε οι ίδιοι δηλαδή, όταν τελειώνουν τις σχολές τους!

Πάμε τώρα σε εμάς, στους Μόνιμους Υπαξιωματικούς προέλευσης ΕΠΥ! Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε την ακαδημαϊκού τύπου εκπαίδευση των παραγωγικών σχολών. Δεν κάναμε τα μαθήματα που έκαναν στη σχολή οι Υπαξιωματικοί. Γιατί, μήπως οι Αξκοί προερχόμενοι από διαγωνισμό ή ανακατάταξη ή οι γυναίκες εθελόντριες, τι είδους ακαδημαϊκή εκπαίδευση διαθέτουν; Απολύτως καμία!!! (εκ πρώτης όψεως μπορεί το παράδειγμα να φαίνεται άσχετο, είναι όμως κάτι παραπάνω από σχετικό, καθώς αντικατοπτρίζει επ’ ακριβώς την ωμή πραγματικότητα).

Για όσο χρονικό διάστημα χρειάστηκε, στρατιωτική εκπαίδευση λάβαμε από στελέχη παραγωγικών σχολών. Περάσαμε εξίσου σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση, σε μικρότερο όμως χρονικό διάστημα και τα μαθήματα που κάναμε ήταν επάνω στον οπλισμό (λύση – άρμοση κ.λπ.), καθώς και σε άλλα τέτοιου είδους συναφή και στρατιωτικής φύσεως θέματα (Αγήματα, διμοιρίες επιδείξεων, τακτικές μάχης κλπ). Στις Μονάδες που μεταβήκαμε, μετά και το πέρας της εκπαίδευσης του σχολείου της ειδικότητας, κάναμε ακριβώς την ίδια δουλειά με τους υπόλοιπους υπαξιωματικούς παραγωγικών σχολών. Οποία διαφορά λοιπόν κύριοι;

Και ήρθε η ώρα του ταμείου λοιπόν. Σε λίγα χρόνια από φέτος, οι υπαξιωματικοί παραγωγικών σχολών θα παραμένουν υπαξιωματικοί για μια ζωή! Ωραία ιδέα, γιατί όχι; Πως νιώθετε εσείς τώρα; Ο κύριος Υφυπουργός θα είναι μεγάλος μάγκας αν το καταφέρει. Έχω πίστη κι εμπιστοσύνη στο ότι θα τα καταφέρει τελικά. Ναι, πρέπει να τα καταφέρει. Όχι γιατί υπάρχει μίσος, αλλά γιατί, όλοι εσείς που τώρα φωνάζετε, μετά από 10 χρόνια θα τον ευχαριστείτε. Ο Υπαξιωματικός για να αναδειχθεί σε βάθος χρόνου και να αποδείξει την αξία του, οφείλει να μείνει Υπαξιωματικός, οφείλει να γίνει Ηγέτης του όπλου του, οφείλει να προστατέψει το σύνολο των υπαξιωματικών συναδέλφων του. Διαφορετικά, ξεχνάει την προέλευσή του, ξεχνάει από εκεί που ξεκίνησε και αρχίζει το αλισβερίσι με τους Αξιωματικούς των παραγωγικών σχολών Αξιωματικών. Οι ΕΔ της χώρας είναι αναχρονιστικές, οφείλουμε όλοι να τις εξελίξουμε, να τις αναδείξουμε ποικιλοτρόπως, να τις βοηθήσουμε να φτάσουν ψηλά, γιατί τώρα είναι πολύ χαμηλά. Αποδείχτηκε αυτό περίτρανα, όταν με τη συμμετοχή των σχολών Αξιωματικών σε ξένο έδαφος, βγήκαμε πρώτοι από το τέλος, προσφάτως μάλιστα!!!

Βοηθήστε μας για να σας ενισχύσουμε. Πιστέψτε στις παραγωγικές ιδέες. Διαφυλάξτε τις. Μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να πέφτει χαμηλά. Εμείς αποδώσαμε τον οβολό μας εις τριπλούν, για να πάρετε όλοι εσείς τα παχυλά σας εφάπαξ. Χωρίς εμάς θα παίρνατε λιγότερα κατά το ένα τρίτο (1/3) από αυτά που συνεχίζετε να παίρνετε μέχρι και σήμερα! Μην μας αγνοείτε επιδεικτικά. Αποτελούμε, όχι μόνο τη βάση, αλλά και τον κύριο κορμό των Ενόπλων Δυνάμεων. Αποτελούμε την κυρία στήριξή σας. Η απουσία μας και η εν γένει καθίζησή μας, θα επιφέρει τραγικά αποτελέσματα στη δομή του στρατεύματος. Μη γελιέστε, μην κοροϊδεύετε τους εαυτού σας. Πλέον γνωρίζουμε!!!

Σας ευχαριστώ..”

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016