Οι αλήθειες του Μανώλη Γλέζου για τον ρόλο των Άγγλων το 1944 σε μια ομιλία του 2006

Ο χαιρετισμός στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου  του Χαρίλαου Θρ. Μηχιώτη “ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ-Από  την απελευθέρωση 1944 στην τραγωδία του Δεκέμβρη και στη Βάρκιζα”, που έγινε στις 25 Οκτωβρίου 2006, στην Αθήνα (Στοά του Βιβλίου). Από τη σελίδα του δημοσιογράφου Σεραφείμ Μηχιώτη, sermihiotis.blogspot.com

Ο χαιρετισμός μου απευθύνεται κατ’ αρχήν στο ακροατήριο, σε όλους εσάς τους φίλους, που φαίνεται ότι το ενδιαφέρον για αυτή τη δραματική στιγμή και πορεία του Έθνους μας εκδηλώνεται με την παρουσία σας. Ο άλλος χαιρετισμός μου απευθύνεται στους ομιλητές, που καταπιάστηκαν με το βαρύ έργο να αναλύσουν αυτές τις δραματικές στιγμές. Ο τρίτος χαιρετισμός μου απευθύνεται στον ίδιο τον συγγραφέα, ως συγγραφέα και φίλο μου.

Γνωριστήκαμε με τον Χαρίλαο Μηχιώτη, στη μεγάλη σχολή του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», τη Σχολή των «τριών Κάπα», του Καβαθάκη-του Καραγιώργη και του Καραντώνη, όπου μας δίδαξαν πώς πρέπει να μεταφέρουμε σωστά το γεγονός σε είδηση και μετά να κάνουμε το σχόλιο. Σήμερα υπάρχει μια ανατροπή στη δημοσιογραφία. Γεγονός θεωρείται το σχόλιο και εξαφανίζεται το γεγονός. Εκεί πρωτογνώρισα τον Χαρίλαο Μηχιώτη στις τελευταίες μέρες που εκδιδόταν-μείναμε μαζί ως το τέλος- ο «Ριζοσπάστης», μέχρι που μας έκλεισαν. Διετέλεσε υπεύθυνος του «Ριζοσπάστη» πριν από μένα και τελευταίος υπεύθυνος και Διευθυντής του ήταν η αφεντιά μου. Εκεί γνώρισα το χαρακτήρα τον αδαμάντινο, τον αγωνιστή Χαρίλαο Μηχιώτη.

Και ο τελευταίος μου χαιρετισμός απευθύνεται στους δασκάλους. Δάσκαλος κι ο Χαρίλαος Μηχιώτης. Με δεδομένη την καθολικότητα της συμμετοχής στην Εθνική Αντίσταση, οι διαπιστώσεις οι δικές μου, μετά από έρευνες, λένε ότι υπερείχαν στην Αντίσταση οι δάσκαλοι.

Οι πρώτες αντάρτικες ομάδες, οι δυο που σχηματίσθηκαν στη Μακεδονία είχαν επικεφαλής δασκάλους. Ο πρώτος μαχητής που σκοτώθηκε σε μάχη με τον ΕΛΑΣ ήταν δάσκαλος. Ο πρώτος ΕΛΑΣίτης ήταν δάσκαλος. Και υπάρχει και ένα επιτελείο δασκάλων που συμμετείχαν, ξεκινώντας από το Δημήτρη Γληνό, το Μιχάλη Παπαμαύρο, τη Ρόζα Ιμβριώτη, το Γιάννη Ιμβριώτη, το Γιάννη Ζεύγο… Ο Βάρναλης (ερώτημα από το ακροατήριο); Μιλάμε για δασκάλους. Ο Βάρναλης θεωρείται ότι ξέφυγε από δάσκαλος και έγινε ποιητής πια, οπότε δεν μπαίνει στην κατηγορία των δασκάλων. Λέμε για αυτούς που ήταν στην ηγεσία του κινήματος τότε του αντιστασιακού και που ήταν δάσκαλοι.

Και τα λέω αυτά γιατί τώρα, την ώρα αυτή, οι δάσκαλοι τους οποίους έχουμε αφήσει να διαπαιδαγωγήσουν και όχι μονάχα να μεταφέρουν γνώσεις, αλλά, πολύ περισσότερο, να διαπαιδαγωγήσουν τη νεολαία μας, όπως οι δάσκαλοι εκείνοι είχαν διαπαιδαγωγήσει, έτσι και σήμερα κάνουν έναν αγώνα οι δάσκαλοι. Κι εμείς όλοι ξεχνάμε ότι ο δάσκαλος είναι και παιδαγωγός, είναι και ψυχολόγος, είναι και μεταφορέας γνώσεων, είναι τα πάντα και κανονικά θα έπρεπε να παίρνει μεγαλύτερο μισθό και από αυτό του καθηγητή Πανεπιστημίου. Αυτό το αγνοούμε την ώρα που εναποθέτουμε τα παιδιά μας στο κοινωνικό στρώμα των δασκάλων.

Και ειδικά τώρα για το βιβλίο, θέλω να πω ότι αυτή η δραματική στιγμή χαρακτηρίζεται από ένα βασικό γεγονός, το οποίο στο πρώτο μέρος το αναφέρει ο συγγραφέας. Οι Εγγλέζοι γιατί ήρθαν εδώ; Αφού είχαμε απελευθερώσει την Ελλάδα.

Σε όποιον αμφιβάλλει του το κάνω γνωστό: Στις 28 Αυγούστου 1944 απελευθερώθηκαν από γυναίκες οι Φέρρες, στον Έβρο, μετά από περικύκλωση του Στρατώνα των Γερμανών. Στις 29 Αυγούστου 1944, την επομένη, απελευθερώθηκε, μετά από μάχη,; το Διδυμότειχο, όπου και συνελήφθησαν αιχμάλωτοι όλοι οι Γερμανοί του Έβρου. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 απελευθερώθηκε η Καρδίτσα, μετά από μάχη με τον ΕΛΑΣ και στις 4 Σεπτεμβρίου, δύο μέρες αυτά, απελευθερώθηκαν τα Κύθηρα, πάλι με μάχη του ΕΛΑΣ. Κατά συνέπεια τι ήλθαν να κάνουν εδώ οι Εγγλέζοι, αφού είχε απελευθερωθεί η Ελλάδα; Αυτό είναι το μέγα ερώτημα. Μα δεν απελευθέρωσαν οι Εγγλέζοι την Ελλάδα; Όχι. Και για να το μιλήσουμε συγκεκριμένα, δώσανε για την απελευθέρωση της Ελλάδας το Απόσπασμα Πυροβολικού GELICO που πήγε στην Πάτρα και βοήθησε «για την απελευθέρωση της πόλης, ως δύναμη Πυροβολικού. Οι δυνάμεις όμως της απελευθέρωσης ήταν του ΕΛΑΣ. Πήγε το ίδιο απόσπασμα ως την Κοζάνη και εκεί έδρασε για την απελευθέρωση της πόλης υπό τον ΕΛΑΣ και καμία άλλη δράση Πυροβολικού δεν υπήρξε. Τα άλλα τμήματα των Εγγλέζων ήταν μόνον η Αεροπορία και ο Στόλος τους που βοήθησαν σε μερικά μέρη για την απελευθέρωση νησιών της Ελλάδας.

Το ερώτημα επαναλαμβάνεται:Τί θέλανε οι Εγγλέζοι εδώ, αφού η Ελλάδα ήταν απελευθερωμένη από τον ΕΛΑΣ και από τον ΕΔΕΣ στο Δυτικό μέρος της Ελλάδας;

isbn:960-7560-04-3  Εκδόσεις “ΚΑΣΤΑΛΙΑ”, τηλ. 210-3215280
ηλεκτρονική διεύθυνση: [email protected]

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016