Το άρθρο που δημοσιεύσαμε χθες με τίτλο “Αξίζει ο δικαστικός αγώνας επί των μεταθέσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις;” με την υπογραφή του του Κωνσταντίνου Δ. Μορτόπουλου, Δικηγόρου (LLM,MA) (Τέως Στρατιωτικού Νομικού Συμβούλου Γ’ΣΣ, ΕΛΔΥΚ, ΕΛΔΥΚΟ, ΕΛΔΑΦ), προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον.

Δύο κείμενα-σχόλια που έφθασαν στο Militaire.gr, έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ,γιατί με απλό τρόπο εξηγούν και στον εκτός των ΕΔ κόσμο ,όλο το παιχνίδι που γίνεται με τα “βύσματα” και τους “μπαρμπάδες”.

Θα υπενθυμίσουμε για πολλοστή φορά ότι υπήρξε μια πολύ καλή υπουργική απόφαση για τις τοποθετήσεις-μεταθέσεις των στελεχών ,την εποχή που ΑΝΥΕΘΑ ήταν ο Γιάννης Ραγκούσης. Ήταν μάλλον τόσο καλή ώστε κανένας από τους μετέπειτα υπουργούς δεν την υλοποίησε!
Το δεύτερο σχόλιο που έχουμε να κάνουμε είναι ότι αποδεικνύεται πως όσα προέβλεπε το νομοσχέδιο που είχε ετοιμάσει ο Πάνος Ρήγας για “νομικούς παραστάτες” στα στελέχη που θεωρούν ότι αδικούνται, έχουν τελικά βάση.
Η τότε αξιωματική αντιπολίτευση είχε κάνει λόγο για “κομισάριους”… Άλλαξαν οι καιροί, η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έγινε κυβέρνηση και πως τα φέρνει η ζωή, τώρα έχουμε κομισάριους οι οποίοι απαιτούν διώξεις και αποκεφαλισμούς! Ελπίζουμε ότι κάποιος θα τους συμμαζέψει, όχι μόνο για να μην υπάρξουν αδικίες εναντίον στελεχών, αλλά και επειδή τα κέφια των κομισάριων ξέρετε, τα πληρώνουμε εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες! Κι αυτό πάει πολύ…

Τα δύο κείμενα-σχόλια για τις μεταθέσεις:

Διάβασα με μεγάλη προσοχή το άρθρο και θα ήθελα να σχολιάσω τα εξής:

Για να εξηγήσουμε τι είναι οι τακτικές και οι έκτακτες μεταθέσεις:
Στις τακτικές μεταθέσεις γίνονται όλα με βάση το σχέδιο και τις επιχειρησιακές ανάγκες,  λαμβάνονται υπόψιν όλα τα προβλεπόμενα μόρια επιθυμίες στελεχών  κλπ και η υπηρεσία πράττει σύμφωνα με αυτά.
Οι έκτακτες μεταθέσεις γίνονται  επειδή κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τα πάντα και επειδή πολλά μπορεί να προκύψουν απρόοπτα .

Η υπηρεσία όπως φαίνεται από τους αριθμούς χρησιμοποιεί το παράθυρο των έκτακτων μεταθέσεων όπου εκεί δυστυχώς δεν μπορεί να προσφύγει κανείς στη δικαιοσύνη. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι πριν από 10 χρόνια για κάθε 100 άτομα που έπαιρναν μετάθεση τα 5 με 10 ήταν στις έκτακτες ενώ τώρα για κάθε 100 άτομα που μετατίθενται τα 65 με 70 είναι στις έκτακτες.

Έτσι επιτυγχάνονται 2 στόχοι από την υπηρεσία:
Πρώτον εξυπηρετεί τους έχοντας το λεγόμενο βύσμα .
Δεύτερον όσους είναι στην μαύρη λίστα τους πηγαίνει όπου η υπηρεσιά επιθυμεί χωρίς  να ‘χει το δικαίωμα το στέλεχος να προσφύγει στην δικαιοσύνη.
Εδώ προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: Γίνετε κάθε χρόνο ( ειδικά τα τελευταία) να προκύπτουν περισσότερα έκτακτα θέματα από τα τακτικά;
Μήπως κάτι δεν πάει καλά, μήπως κάποιοι δεν σχεδιάζουν όπως θα ΄πρεπε;

Δεύτερο κείμενο με παραδείγματα

Είδη Μεταθέσεως
Οι τακτικές μεταθέσεις γίνονται όλα με βάση το σχέδιο και τις επιχειρησιακές ανάγκες της υπηρεσίας  και λαμβάνονται υπόψιν όλα τα προβλεπόμενα όπως μόρια επιθυμίες στελεχών  και  λοιπά
Οι  έκτακτες μεταθέσεις επειδή κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τα πάντα και επειδή πολλά μπορεί να προκύψουν απρόοπτα γίνονται όλο το χρόνο

* στις έκτακτες μεταθέσεις δεν υπάρχει η δυνατότητα της προσφυγής στην δικαιοσύνη *

Οι αριθμοί και τα Παραδείγματα
Παράδειγμα 1ο
Έστω ότι εγώ δηλώνω να πάω στην Λάρισα και έχω 100 μόρια , και ένας άλλος συνάδελφος έχει 99 μόρια  αλλά έχει το λεγόμενο βύσμα , η υπηρεσία δεν θα τον πάει στις τακτικές μεταθέσεις του καλοκαιριού γιατί θα προσφύγω στην δικαιοσύνη
ΟΜΩΣ η υπηρεσία μετά το Σεπτέμβριο ξεκινάει και βγάζει έκτακτες μεταθέσεις οπότε αν το βύσμα του είναι δυνατό του βγάζει μετάθεση μέσα στους επόμενους μήνες όπου ακόμη και αν εγώ το μάθω με κάποιον τρόπο δεν έχω το δικαίωμα να προσφύγω στην δικαιοσύνη

Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση γιατί προτιμήθηκε ο συνάδελφος με τα λιγότερα μόρια ακόμη και στην έκτακτη μετάθεση;
Μήπως θα έπρεπε να έχει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ το στέλεχος να προσφύγει στην δικαιοσύνη ακόμη και στην έκτακτη μετάθεση;

Παράδειγμα 2ο
Έστω εγώ και ένας συνάδελφος έχουμε την ίδια Χ ειδικότητα είμαστε στην ίδια επετηρίδα  εγώ έχω 1000 μόρια και υπηρετώ στον Έβρο και ο άλλος συνάδελφος έχει 500 μόρια (τα μισά από εμένα) και υπηρετεί ήδη στην Θεσσαλονίκη δεν μπορώ να προσφύγω στην δικαιοσύνη εάν δεν αποφασίσει η υπηρεσία να μετακινήσει κόσμο προς την μονάδα της Θεσσαλονίκης στις τακτικές μεταθέσεις. Έτσι στην ουσία τα μόρια που έχει ο κόσμος στις περισσότερες περιπτώσεις τζάμπα τα έχει και για αυτόν τον λόγο βλέπουμε συναδέλφους για πολλά χρόνια στα ακριτικά νησιά και στον Έβρο με πολλά μόρια και συνάδελφους με λίγα μόρια να υπηρετούν στο μέρος που επιθυμούν πακτωμένους ακλόνητους

*αυτό διογκώνει το αίσθημα της αδικίας που νιώθουν οι συνάδελφοι και έτσι χάνετε σιγά σιγά η εμπιστοσύνη προς τους ανωτέρους*

Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει η δυνατότητα στο στέλεχος να προσφύγει στην δικαιοσύνη;
 
Σκέψεις
Μήπως  θα έπρεπε να  συγκροτηθεί μια ανεξάρτητη αρχή όπου θα ελέγχει ποινικά η πειθαρχικά όσους χειρίζονται θέματα μεταθέσεων;

Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει μια διαταγή όπου ο κάθε στρατιωτικός θα έπρεπε υποχρεωτικά να πάει τουλάχιστον 1 φορά στην καριέρα σε ένα νησί και  1 φορά τουλάχιστον στον Έβρο
Μήπως θα έπρεπε να μετακινηθούν συνάδελφοι κάποια στιγμή που έχουν πάνω από 15 χρόνια σε μονάδα συμφερόντων τους και δεν εμπίπτουν σε ειδικές διατάξεις;

Ευχαριστώ προκαταβολικά για τον χρόνο σας και ελπίζω σε δημοσίευση
γιατι χωρις την δημοσιογραφια σιγουρα οι αυθαιρεσίες θα ήταν περισσότερες.

Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016