Τυπικά είμαστε εκτός “προγράμματος στήριξης”. Επισημαίνουμε το τυπικά αλλά δεν προσχωρούμε στον παραλογισμό όσων συμπεριφέρονται σαν μικρά κακομαθημένα παιδιά και επιμένουν να μας πείσουν ότι είμαστε ακόμη σε μνημόνιο. Θα είμαστε σε επιτήρηση και το πως και το πότε θα αποκτήσουμε σχετική ανεξαρτησία θα κριθεί πρωτίστως από εμάς. Αυτό ίσως να ΄ναι και το μεγαλύτερο πρόβλημά μας με το πολιτικό ποοσωπικό που διαθέτουμε…

Την εποχή των μνημονίων στην Εθνική Άμυνα την περιγράψαμε χθες. Σ΄ αυτή τη νέα φάση που περνάμε τώρα ποια θα πρέπει να ΄ναι η τύχη της Εθνικής Άμυνας; Μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη. Το αν πρέπει έχει νομίζουμε απαντηθεί.

Πρώτα απ΄ όλα οι άνθρωποι λέμε όλοι. Λέμε… Είναι καιρός κάτι να κάνουμε. Οι στρατιωτικοί υπέστησαν μεγάλες απώλειες από την κρίση ,όπως και όλη η κοινωνία. Η σημασία της δουλειάς τους και οι ιδιαιτερότητες που αυτή έχει ,θέλουμε να πιστεύουμε ότι μετά από τόσα χρόνια έχουν γίνει κατανοητές και στους πιο “αντιμιλιταριστές”. Αναμένεται μέσα στον Σεπτέμβριο, μάλλον στη ΔΕΘ να ανακοινωθεί η καταβολή του υπολοίπου των αναδρομικών. Είναι μια αρχή δεν είναι το παν. Για να συνέλθει το προσωπικό των ΕΔ χρειάζεται προσπάθεια επίμονη αλλά και πράξεις. Κυρίως θα πρέπει να πάψει το προσωπικό να αισθάνεται ευάλωτο κάθε φορά που ακούει ότι η κυβέρνηση – η όποια κυβέρνηση- αναζητά χρήματα. Έχει γίνει κακή συνήθεια όλοι να ψάχνουν τα λεφτά που τους λείπουν από τα κονδύλια της Άμυνας. Επί Καμμένου μπήκε κάποιο φρένο όχι πάντα με επιτυχία, αλλά τουλάχιστον υπήρξαν αντιστάσεις.

Έχουμε πολλές φορές γράψει ότι η ανακούφιση του προσωπικού μπορεί να ΄ρθει όχι μόνο με την καταβολή χρημάτων. Το στεγαστικό πρόγραμμα πρέπει να συνεχιστεί και να επιταχυνθεί. Πρέπει επιτέλους να υπάρχει έγκαιρη ενημέρωση των στελεχών για το που και πότε θα μετατίθενται. Κι άλλα πολλά που οκτώ χρόνια τώρα γράφονται και ξαναγράφονται… Ας γίνουν τώρα.

Υπάρχει όμως εκτός από το προσωπικό και το υλικό. Δεν θα ασχοληθούμε με νέες αγορές και αναβαθμίσεις. Αν και ζήσαμε το παράδοξο η λεγόμενη κυβέρνηση Αριστεράς με μπόλικη δόση ΑΝΕΛ, να κλείνει υποθέσεις εξοπλισμών που οι προηγούμενοι “κλώσαγαν” για χρόνια πολλά. Θα αναφερθούμε στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Ότι έχει απομείνει απ΄ αυτή. Υπάρχει σφυγμός, υπάρχουν εταιρείες και κυρίως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν. Η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητη μόνο για τους προφανείς λόγους που όλοι κατανοούμε. Δεν υποστηρίζουμε ότι θα φτιάξουμε μαχητικά αεροσκάφη και …διαστημόπλοια. Μπορεί όμως η ελληνική αμυντική βιομηχανία να εμπλακεί και να παράξει μια σειρά απλών ,φθηνών αλλά πολύ αποτελεσματικών συστημάτων. Η τεχνολογία με τα άλματα που έχει κάνει δίνει αυτές τις δυνατότητες. Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα.

Αυτό που μας λείπει είναι το σχέδιο και η ουσιαστική συνεργασία του κράτους με τις εταιρείες. Το έκαναν οι Τούρκοι και είδαμε τα αποτελέσματα. Θα πρέπει και το κράτος και οι ιδιώτες να αφήσουν στην άκρη τη λογική να περιμένει η μία πλευρά την άλλη να προτείνει προγράμματα και προϊόντα. Ας αναλάβουν πρωτοβουλίες οι ιδιώτες κι ας τολμήσει το κράτος να ζητήσει συγκεκριμένα πράγματα απ΄ αυτούς. Τα τελευταία χρόνια η συνεργασία ΓΔΑΕΕ και εταιρειών είναι εξαιρετική ας γίνει και πιο αποτελεσματική.

Ωραία τα λόγια θα πείτε και θα ΄χετε δίκιο. Δεν είναι ούτε σοφιστείες ,ούτε φοβερές ανακαλύψεις ή διαπιστώσεις. Στο ερώτημα γιατί δεν γίνονται η συζήτηση είναι πάρα πολύ μεγάλη. Αν θα ΄πρεπε να την κωδικοποιήσουμε σε μια λέξη αυτή θα ήταν η λέξη νοοτροπία. Αν κάποιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι αυτό που λέμε …κανονικότητα είναι το 2008 και αναμένουν να επιστρέψουμε σ΄ αυτό, τότε θα πρέπει να αναφωνήσουμε το γνωστό “στην Ελλάδα ζεις δεν υπάρχει ελπίς”. Και δεν το θέλουμε…

Print Friendly, PDF & Email
Δημοσιογράφος από το 1986. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ. Εργάστηκε στον ΑΝΤΕΝΝΑ από το 1991 ως το 2015. Επικεφαλής της ιστοσελίδας Onalert.gr από το 2010 ως τον Ιανουάριο του 2016. Σήμερα είναι στρατιωτικός συντάκτης της Real News και συνεργάτης του Reuters . Επικεφαλής του Militaire.gr από τις 29 Φεβρουαρίου 2016